
Τι είναι αυτό που γεννά την απάθεια των Μαλουνιώτων;
Εξηγούμαι... ενώ κάθε καλοκαίρι γινόμαστε κώλος και βρακί, από τη στιγμή που επιστρέφουμε στα σπίτια μας ξεχνάμε ο ένας τον άλλο.
Άραγε δείχνουμε κάποιο στοιχειώδες ενδιαφέρον σε ζητήματα και ενέργειες που αφορούν το χωριό μας; Προσπαθούμε να διατηρήσουμε επαφή μετάξύ μας;
Μήπως τελικά απλά μας αρκεί να πηγαίνουμε σε κανά-δυο πανηγύρια με το συγχωριανό μας μόνο και μόνο για να έχουμε την παρέα του όσο βρισκόμαστε στο Μαλούνι και μετά...δεν βαριέσαι, ας πιω το φραπεδάκι μου
